 |
Pen Name :'Ghalib' Real Name :Mirza Asadullah Baig Khan Born :27 Dec 1797 | Agra, Uttar pradesh Died :15 Feb 1869 | Delhi, India |
മിർസ ഗാലിബ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന മിർസ അസദുള്ള ബെയ്ഗ് ഖാൻ, ഉറുദു, പേർഷ്യൻ സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള കവികളിൽ ഒരാളായി അറിയപ്പെടുന്നു. 1797 ഡിസംബർ 27 ന് ഇന്ത്യയിലെ ആഗ്രയിൽ ജനിച്ച ഗാലിബിന്റെ ജീവിതവും കൃതിയും സാഹിത്യത്തിലും തത്ത്വചിന്തയിലും സംസ്കാരത്തിലും മായാത്ത സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആഴമേറിയതും ചിന്തനീയവും പലപ്പോഴും വിഷാദാത്മകവുമായ കവിതകൾക്ക് പേരുകേട്ട ഗാലിബിന്റെ രചനകൾ മനുഷ്യ വികാരങ്ങൾ, അസ്തിത്വവാദം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ധാരണയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
തുർക്കി വംശപരമ്പരയിൽപ്പെട്ട ഒരു പ്രഭുകുടുംബത്തിലാണ് മിർസ ഗാലിബ് ജനിച്ചത്. ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പിതാവിനെ നഷ്ടപെട്ട അദ്ദേഹം അമ്മാവന്റെ സംരക്ഷണയിലാണ് വളർന്നത്. മാതാപിതാക്കളുടെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ വളർന്നതിന്റെ വെല്ലുവിളികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മപരിശോധനാ സ്വഭാവത്തെ സ്വാധീനിച്ചു. 13 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ തന്നെ ഗാലിബ് ഉംറാവു ബീഗത്തെ വിവാഹം കഴിച്ചു, പക്ഷേ അവരുമായുള്ള ബന്ധം സങ്കീർണ്ണമായ ഒന്നായിരുന്നു, ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ബോധം കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കി.
അക്കാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ രാജകീയവും സാഹിത്യപരവുമായ ഭാഷയായ പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലാണ് ഗാലിബ് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയത്. പേർഷ്യൻ സാഹിത്യത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല പരിചയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലിയെ സ്വാധീനിച്ചു, പക്ഷേ പ്രായമാകുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഉറുദുവിലും കവിതകൾ രചിക്കാൻ തുടങ്ങി. പേർഷ്യൻ ഭാഷയുടെ ഗാംഭീര്യവും ഉറുദുവിന്റെ സൗമ്യതയും അനായാസമായി ഇഴചേർന്ന ഇരട്ട സാഹിത്യ പൈതൃകത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
സാഹിത്യ യാത്രയും ശൈലിയും:
ഗാലിബിന്റെ കവിതകളെ രണ്ട് വിശാലമായ വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം: അദ്ദേഹം തന്നെ കൂടുതൽ വിലമതിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേർഷ്യൻ കവിതയും, ഇന്ന് അദ്ദേഹം ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറുദു കവിതയും. പ്രണയം, നഷ്ടം, വേർപിരിയൽ എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച സങ്കീർണ്ണമായ കാവ്യരൂപമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾ ഉറുദു സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നതും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ കൃതികളാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഗസലിലെ ഓരോ ഈരടിയും അല്ലെങ്കിൽ ഷേറും അർത്ഥത്തിന്റെ ഒരു ലോകത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, പലപ്പോഴും പ്രണയം, നിരാശ, നിഗൂഢത, അസ്തിത്വപരമായ പ്രതിസന്ധികൾ എന്നിവയുടെ പ്രമേയങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിലോ റൊമാന്റിക് പ്രമേയങ്ങളിലോ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച സമകാലികരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഗാലിബിന്റെ കൃതികൾ ആഴത്തിൽ ആത്മപരിശോധന നടത്തുന്നതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾ സ്വത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവം, വിധി, ദിവ്യസ്നേഹം, അസ്തിത്വത്തിന്റെ നിഗൂഢതകൾ എന്നിവയെ ഉദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഈരടികളിൽ ഒന്നിൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നു:
"ഹസാരോൺ ഖ്വാഹിഷെയ്ൻ ഐസി കെ ഹർ ഖ്വാഹിഷ് പേ ദാം നിക്ലെ,
ബഹുത് നികലെ മേരേ അർമാൻ ലെകിൻ ഫിർ ഭീ കാം നിക്ലേ."
("ആയിരക്കണക്കിന് ആഗ്രഹങ്ങൾ, ഓരോന്നിനും വേണ്ടി മരിക്കേണ്ടതാണ്,
അവയിൽ പലതും ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എന്നിട്ടും ഞാൻ കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.")
സാധാരണ അനുഭവങ്ങളെ മറികടന്ന് അനന്തതയിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്ന, പൂർത്തീകരണത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹമായ, മനുഷ്യന്റെ അനന്തമായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗാലിബിന്റെ ധാരണയെ ഈ ഈരടികൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
സഫലമാകാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും, വാഞ്ഛയുടെയും, വേദനയുടെയും ചിത്രീകരണത്തിന് ഗാലിബിന്റെ കവിതകൾ പേരുകേട്ടതാണ്. വ്യക്തിപരമായ ദുരന്തങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് പുതുമയുള്ളതായിരുന്നില്ല, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മക്കളെ ശൈശവത്തിൽ തന്നെ മരണം വന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദുഃഖവും ഒറ്റപ്പെടലും വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഈ വ്യക്തിപരമായ ദുഃഖം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയിൽ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു,
എന്നിരുന്നാലും, ഗാലിബിന്റെ വിഷാദ ശൈലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ ദുഃഖങ്ങളുടെ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നില്ല; അത് ആഴത്തിലുള്ള ദാർശനിക പ്രവണതയുടെ പ്രതിഫലനം കൂടിയായിരുന്നു. വിധിയെയും വിധിയുടെ ആശയത്തെയും ജീവിതത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെയും അദ്ദേഹം ചോദ്യം ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾ അസ്തിത്വപരമായ ചോദ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പലപ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ സ്വഭാവത്തെയും വിധിയുടെ ഏകപക്ഷീയമായ സ്വഭാവത്തെയും അന്വേഷിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ ഈരടിയിൽ, അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ കുറിക്കുന്നു:
"ബസീച്ചാ-ഇ-അത്ഫാൽ ഹേ ദുനിയാ മേരേ ആഗെ,
ഹോതാ ഹൈ ഷാബ്-ഓ-റോസ് തമാഷ മേരേ ആഗേ."
("എന്റെ മുന്നിൽ ലോകം ഒരു കുട്ടികളുടെ കളിസ്ഥലമാണ്,
എല്ലാ ദിവസവും രാത്രിയും എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഒരു കാഴ്ച വിരിയുന്നു.")
ലോകത്തെ ക്ഷണികവും അനിശ്ചിതവുമാണെന്ന് ഗാലിബ് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ജീവിതത്തെയും ലൗകിക കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേർപിരിഞ്ഞ വീക്ഷണം ഇവിടെ ഉയർന്നുവരുന്നു. ലോകത്തോടും അതിന്റെ ക്ഷണികമായ ആനന്ദങ്ങളോടുമുള്ള നിരാശയുടെ ഈ പ്രമേയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മിക്ക കൃതികളിലും കടന്നുപോകുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന നിഗൂഢവും സൂഫി സ്വാധീനങ്ങളും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
ഗാലിബും മുഗൾ സാമ്രാജ്യവും:
മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ ശക്തിയുടെ ഉദയത്തിനും സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് മിർസ ഗാലിബ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഈ രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവം അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ബാധിച്ചു. തന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ തകർച്ച അദ്ദേഹം കണ്ടു, ഈ മാറ്റങ്ങളോടുള്ള നിരാശയും അന്ന് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ രചനകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. പരമ്പരാഗത മൂല്യങ്ങളുടെ നഷ്ടത്തെയും വിദേശ സ്വാധീനങ്ങളുടെ കടന്നുകയറ്റത്തെയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ കത്തുകളിലും കവിതകളിലും പലപ്പോഴും വിലപിച്ചു, അത് തന്റെ സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയവും ബൗദ്ധികവുമായ ജീവിതത്തിന് ഭീഷണിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
1857-ലെ ഇന്ത്യൻ കലാപം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അന്ന് ഡൽഹിയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഗാലിബ്, അരാജകത്വവും അക്രമവും നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചു. കലാപത്തിൽ അദ്ദേഹം സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അതിന്റെ വിനാശകരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് ഊർജ്ജസ്വലമായിരുന്ന ഡൽഹിയിലെ തെരുവുകൾ എങ്ങനെ വിജനമായി എന്ന് വിവരിച്ചുകൊണ്ട്, പുറത്തുപോകാനുള്ള തന്റെ ഭയത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ ഒരു കത്തിൽ എഴുതി. കലാപത്തിനുശേഷം ബ്രിട്ടീഷുകാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെൻഷൻ വിച്ഛേദിച്ചതിനാൽ ഈ കാലഘട്ടം അദ്ദേഹത്തിന് സാമ്പത്തികമായും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
ഗാലിബിന്റെ കത്തുകൾ: ഒരു വിപ്ലവ ഗദ്യം:
കവിതയ്ക്ക് പുറമേ, കത്തുകളിലൂടെ ഒരു പുതിയ ഗദ്യശൈലിക്ക് തുടക്കമിട്ടതിന്റെ ബഹുമതിയും ഗാലിബിനുണ്ട്. പേർഷ്യൻ കത്ത് എഴുത്തിന്റെ ഔപചാരികവും വിപുലവുമായ ശൈലിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ സംഭാഷണ ശൈലിയിലൂടെ സുഹൃത്തുക്കളുമായും രക്ഷാധികാരികളുമായും അദ്ദേഹം എഴുതിയ കത്തിടപാടുകൾ വിപ്ലവകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കവിത മുതൽ രാഷ്ട്രീയം, തത്ത്വചിന്ത വരെയുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നർമ്മം, നർമ്മം, പ്രതിഫലനങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഗാലിബിന്റെ കത്തുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഗാലിബിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തെ മാത്രമല്ല, 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യയുടെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ഭൂപ്രകൃതിയെയും മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള വിലമതിക്കാനാവാത്ത രേഖകളായി അവ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഗാലിബിന്റെ കത്തുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വയം നിന്ദിക്കുന്ന നർമ്മബോധവും മനുഷ്യപ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയുടെ ഗൗരവമേറിയ സ്വരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തുകൾ പലപ്പോഴും ഒരു ലഘുവായ വശം പ്രകടമാക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ തന്റെ അംഗീകാരമില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് നർമ്മത്തിൽ വിലപിച്ചു, "ആളുകൾക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്റെ കവിതകൾ ആരുടെയും ചെരിപ്പിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ആനയുടെ കാലുകൾ പോലെയാണ്."
പാരമ്പര്യവും സ്വാധീനവും:
ജീവിതകാലത്ത് വിലമതിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും, 1869-ൽ മരണശേഷം മാത്രമാണ് ഗാലിബിന്റെ രചനകൾക്ക് പ്രശസ്തിയും അംഗീകാരവും ലഭിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾ ലോകത്തിലെ നിരവധി ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കവികളെയും കലാകാരന്മാരെയും എഴുത്തുകാരെയും സ്വാധീനിക്കുന്നതിന് ഇത് തെളിവാണ്. നിരവധി പ്രശസ്ത ഗായകരും സംഗീതജ്ഞരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾക്ക് ശബ്ദം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകളെ പുതിയ തലമുറകൾക്ക് പ്രാപ്യമാക്കുകയും ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസക്തി ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗാലിബിന്റെ കവിതയുടെ ആകർഷണം അതിന്റെ സാർവത്രിക പ്രമേയങ്ങളിലാണ്. സ്നേഹം, ദുഃഖം, ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ അടിസ്ഥാനപരമായ മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പലർക്കും അനുഭവപ്പെടുന്ന ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ പകർത്തുന്നു, എന്നാൽ ആവിഷ്കരിക്കാൻ പാടുപെടുന്നു, കാലത്തിനും സ്ഥലത്തിനും അതീതമായ വികാരങ്ങൾക്ക് ശബ്ദം നൽകുന്നു. ഈ സാർവത്രികതയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതുല്യമായ ഭാഷാ ശൈലിയും സംയോജിപ്പിച്ച് ലോക സാഹിത്യത്തിൽ ചിരഞ്ജീവിയായ വ്യക്തിയെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചുക്കുന്നു.
തത്ത്വചിന്തക-കവി:
ഗാലിബിന്റെ നിലനിൽക്കുന്ന ജനപ്രീതിയുടെ ഒരു കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാർശനിക ആഴമാണ്. ഗാലിബിന്റെ കവിതകൾ പ്രണയത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും പരമ്പരാഗത പ്രമേയങ്ങളെ മറികടക്കുന്നു, അസ്തിത്വത്തെയും മനുഷ്യന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളെയും കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികൾ സൂഫി ആശയങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ദിവ്യസ്നേഹത്തിന്റെ സങ്കൽപ്പവും സ്രഷ്ടാവുമായുള്ള ഐക്യത്തിലേക്കുള്ള ആത്മാവിന്റെ യാത്രയും. ഗാലിബിന്റെ ഗസലുകൾ പലപ്പോഴും ഒരു നിഗൂഢമായ അടിവരയിടുന്നു, ഭൗതികതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയതും ആത്മീയവുമായ ധാരണയ്ക്കായി വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദൃശ്യമായതിനപ്പുറം നോക്കാനും അദൃശ്യമായതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും ഗാലിബ് തന്റെ വരികളിലൂടെ നമ്മെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാർശനിക ചിന്തകൾ അദ്ദേഹത്തെ പ്രണയത്തിന്റെ കവി മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യങ്ങളുടെ കവിയുമാക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു വരിയിൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:
"ഇമാൻ മുഝേ റോകെ ഹായ് ജോ ഖിഞ്ചെ ഹായ് മുജെ കുഫ്ർ,
കഅബ മേരേ പീച്ചേ ഹൈ, കലീസാ മേരേ ആഗേ."
("വിശ്വാസം എന്നെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നു, അതേസമയം അവിശ്വാസം എന്നെ മുന്നോട്ട് വലിക്കുന്നു,
കഅബ എന്റെ പിന്നിലുണ്ട്, പള്ളി മുന്നിലുണ്ട്.")
വിശ്വാസത്തിനും യുക്തിക്കും ഇടയിലുള്ള, പാരമ്പര്യത്തിനും ആധുനിക ലോകത്തിനും ഇടയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷത്തെ ഈ ഈരടി എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക പോരാട്ടത്തെയും അർത്ഥത്തിനായുള്ള അന്വേഷണത്തെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു യഥാർത്ഥ ആധുനിക കവിയാക്കി മാറ്റുന്നു.
ഉപസംഹാരം:
മിർസ ഗാലിബിന്റെ കാലാതീതമായ പൈതൃകം
മനുഷ്യാത്മാവിലേക്കുള്ള ഒരു കണ്ണാടിയാണ് മിർസ ഗാലിബിന്റെ കവിത, നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തെ നിർവചിക്കുന്ന വികാരങ്ങളുടെയും ചിന്തകളുടെയും സ്പെക്ട്രത്തെ അത് പകർത്തുന്നു. സ്നേഹം, നിരാശ, ആത്മീയത, അസ്തിത്വപരമായ ചിന്തകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഴമേറിയ വരികൾ സംസ്കാരങ്ങളിലും തലമുറകളിലും പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗസലുകൾ ഇപ്പോഴും വ്യാപകമായി വായിക്കപ്പെടുകയും ആലപിക്കപ്പെടുകയും ആഘോഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാർവത്രിക ആകർഷണത്തിന്റെ തെളിവാണിത്. ഗാലിബിന്റെ കവിത അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം മാത്രമല്ല; ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വായനക്കാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും മനസ്സുകളെയും സ്പർശിക്കുന്ന മനുഷ്യാനുഭവത്തിന്റെ കാലാതീതമായ പര്യവേക്ഷണമാണിത്.
കവിതയിൽ ആശ്വാസം തേടുന്നവർക്കും മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും, മിർസ ഗാലിബ് ഒരു ദീപസ്തംഭമായി തുടരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും ദുരന്തത്തിന്റെയും നിഗൂഢതയുടെയും ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി യുഗങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. ആധുനിക ലോകത്തിൽ പോലും പ്രചോദനവും ആശ്വാസവും ചിന്തയെ ഉണർത്തുന്ന ഉൾക്കാഴ്ചകളും നൽകുന്ന ഒരു ദർശനാത്മക കവിയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളും കത്തുകളും അദ്ദേഹത്തെ അനശ്വരമാക്കുന്നു. ഗാലിബ് ഒരു കവി മാത്രമല്ല; അദ്ദേഹം എല്ലാവരുടേയും ഹൃദയത്തിന്റെ ശബ്ദമാണ്, സത്യാന്വേഷകനാണ്, സാഹിത്യ ലോകത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യവുമാണ്.
ഡോ. കമറുന്നീസ കെ
അസിസ്റ്റൻ്റ് പ്രൊഫസർ
ഉർദു വകുപ്പ്
ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സർവ്വകലാശാല.
